عبد الله تعایشی

[ویکی فقه] عبدالله تعایشی از رهبران مجاهد سودان در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری/ نوزدهم میلادی است.
وی در ۱۲۶۲ یا ۱۲۶۶ ق/ ۱۸۴۶ یا ۱۸۵۰ در دار فور، از ولایات سودان غربی به دنیا آمد.
شهرت پدر
فقاهت و دین داری در این خاندان نسل اندر نسل سابقه داشت و پدر و پسر فقیهان، نام آوری بودند. پدرش سید ابوعبدالله محمدتقی از رؤسای قبیله تعایشه، به صلاح و پرهیزکاری شهرت داشت؛ چنان که بیماران از گوشه و کنار برای تبرک جستن و گرفتن ادعیه و تعاویذ به خدمتش می شتافتند. عبدالله هم علاوه بر تعاویذ به دلایل دارا بودن اطلاعات نجومی در قبیله خود منزلتی بزرگ داشت.
حبس توسط زبیر پاشا
هنگامی که زبیر پاشا به دار فور حمله برد، عبدالله را در ناحیه شکا اسیر کرد و قصد داشت وی را بکشد؛ لکن به شفاعت یکی از علما، او را آزاد کرد. او دو سال را در آن ناحیه گذراند و پس از فوت پدر، عازم وادی النیل گردید.
خدمت به مهدی سودانی
...

💡 110- هاشم پدر عبدالمطلب و او پدر عبد الله حضرترسول اكرم است. و اميه پدر حرب و او پدر ابى سفيان و او پدر معاويه است. و هاشمپسر عبد مناف است. واميه پسر عبد شمس بن عبد مناف است.

💡 6 - در آن روز كه پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) دستور داد درهاى خانه هائى كهبه مسجد (منظور مسجد پيامبر است ) گشوده ميشد، بسته شود و تنها در خانه على (عليهالسلام ) را باز گذارد، جابر بن عبد الله نقل مى كند كه به على (عليه السلام )فرمود: انه يحل لك من المسجد ما يحل لى و انك منى بمنزلة هارون من موسى الا انه لا نبى

💡 در همان كتاب از ابى بصير از ابى عبد الله (عليه السلام ) روايت كرده كه درذيل آيه (فاذا سويته و نفخت فيه من روحى فقعوا له ساجدين...) فرموده: خداوندخلقى را خلق كرد، و روحى را هم آفريد، آن گاه به فرشتهاى دستور داد آن روح را در آنكالبد بدمد، نه اينكه بعد از نفخ چيزى از خداى تعالى كم شده باشد، و اين از قدرتخداست.

💡 مؤ لف: اين روايت را كلينى در كافى به سند خود از معاويه بن عمار از ابى عبد الله(عليه السلام ) و نيز صاحب الدر المنثور نيز آن را به چند طريقنقل كرده اند. و نيز زمخشرى آن را در كتاب ربيع الابرار خود آورده است.

💡 از ابى عبد الله عليه السلام ما را حديث كرد كه آن حضرت فرمود: انا انزلناه فىليله القدر، ليله فاطمه است و قدر الله است، پس آن كس كه فاطمه را آنگونه كهسزا است بشناسد، ليله القدر را ادراك كرده است.علت نامگذارى وى به فاطمه آناست كه خلايق از معرفت فاطمه محروم و بريده شدند.(232)