عاریت خواستن

عاریت خواستن. [ ی َ خوا / خا ت َ ] ( مص مرکب ) به عاریت طلبیدن. ( منتهی الارب ):
کهن جامه خویش پیراستن
به از جامه عاریت خواستن.سعدی.

( مصدر ) به عاریت طلبیدن.

💡 رابعه گفت: من شرم دارم که دنیا خواهم از کسی که دنیا جمله ملک اوست. پس چگونه توانم خواستن دنیا ازکسی که در دست او عاریت است.