طبرسی فضل بن حسن

[ویکی نور] ابوعلی، فضل بن حسن بن فضل طبرسی، معروف به امین الاسلام طبرسی در حدود سال های 460 تا 470ق در مشهد مقدس به دنیا آمد.
طبرسی را بسیاری از بزرگان، منسوب به طبرستان دانسته اند که در این صورت طَبَرسی خوانده می شود. اما بنابر تحقیق چنین نیست، بلکه طبرسی منسوب به تفرش است و تلفظ آن طَبرِسی است بر وزن تَفرِشی، زیرا:
اولا: اگر از طبرستان بود نسبت او طبری می شد نه طبرسی.
ثانیا: بیهقی در کتاب تاریخ بیهق او را منسوب به تفرش می داند و با توجه به هم عصر بودن آنان و اینکه هر دو چند سال در بیهق بوده اند و با یکدیگر آشنایی نزدیک داشته اند قول بیهقی مقدم بر دیگران است.
عنوان طبرسی بیشتر اوقات بر امین الاسلام طبرسی صاحب مجمع البیان اطلاق می گردد. اما علاوه بر او بر بعضی دیگر از بزرگان نیز اطلاق می شود از جمله:

💡 فضل بن يحيى تازيانه خورد، مسرور جريان را به وسيله نامه از بغداد به رقه بهاطلاغ هارون رساند. هارون دستور داد كه امام را ازفضل بن يحيى تحويل بگيرند و به سندى بن شاهك كه مردى غير مسلمان و فوق العادهقسى و ستمگر بود تحويل بدهند.

💡 روزى ماءمون - خليفه عبّاسى - به همراه امام رضا عليه السلام و نيز وزير دربارش -به نام فضل بن سهل معروف به ذوالرّياستين - به قصد بغداد از خراسان خارج شدند ومن نيز به همراه حضرت رضاعليه السلام حركت كردم.

💡 در (غيبت ) فضل بن شاذان روايت شده از حضرت باقر عليه السلام كه فرمود:(حضرت قائم عليه السلام سيصد و نه سال پادشاهى خواهد كرد، چنانكه درنگ كردنداهل كهف در كهف خود. پر خواهد كرد زمين را از عدل و داد، آنچنان كه پر شده باشد از جور وظلم.

💡 و عياشى در تفسيرش به سند خود از فضل بن ابى قرة از امام صادق (عليه السلام )روايت كرده كه در تفسير آيه: (لا يحب اللّه...) فرموده: هر كس قومى را ميهمان كند وبد پذيرائى كند، او از كسانى است كه ظلم كرده، پس بر ميهمانان حرجى نيست كه درباره او چيزى بگويند0