لغت نامه دهخدا
طاق نیم خایه. [ ق ِی َ / ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از گنبد افلاک است. ( انجمن آرای ناصری ). کنایه از آسمان باشد و طاق نیمخانه هم بنظر رسیده است. ( برهان ):
ای طاق ابروان بدر آیید جفت جفت
در طاق نیم خایه علی اﷲ برآورید.خاقانی.