لغت نامه دهخدا
صیغه رفتن. [ غ َ / غ ِ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) زنی یا دختری، برای مدتی معین و محدود همسر مردی شدن. متعه شدن. به عقد انقطاع درآمدن.
صیغه رفتن. [ غ َ / غ ِ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) زنی یا دختری، برای مدتی معین و محدود همسر مردی شدن. متعه شدن. به عقد انقطاع درآمدن.
( مصدر ) همسر مردی شدن زن یا دختری برای مدتی معین و محدود به عقد انقطاع در آمدن.