شفاعت در توحید عبادی

[ویکی فقه] بحث شفاعت را در توحید عبادی بررسی می کنیم. شعار ما در توحید عبادی «ایاک نعبد و ایاک نستعین» و رب هب لی کمال الانقطاع الیک است.
بر این اساس، عده ای گمان کرده اند که هر گونه شفاعت و توسل جستن به غیر خدا و ترک به اشیاء و اشخاص جایز نیست و در شرع اسلام ممنوع شده است، چون این یک نوع عبادت غیر خدا محسوب می شود و شرک در عبادت است.بحث درباره عقائد این گروه متعصب که خود را نیز مدافع توحید ناب می دانند از حوصله و حیطه بحث ما خارج است و خوانندگان گرامی می توانند به کتاب هایی که در این زمینه نوشته شده مراجعه نمایند.اما در اینجا ما سه مسئله شفاعت، توسل و تبرک را در مورد بحث و تحقیق قرار می دهیم تا شبهه ای که در این باره وجود دارد رفع گردد.
مفهوم شفاعت
شفاعت دارای دو معنا می باشد:
← شفاعت مردود
با این توضیحی که داده شد شفاعت بر دو قسم صحیح و باطل تقسیم می شود: شفاعت صحیح آن است که در آن هیچ گونه پارتی بازی، نقض قوانین و غلبه بر اراده قانون گذار وجود ندارد. بلکه، با عمل خود به سراغ اولیاء الهی می رود و وسیله خود را تکمیل می نماید.ولی شفاعت باطل، همان نفوذ و غلبه بر شفیع است که بتواند رای او را به نفع خود تغییر بدهد و از حکم الهی جلوگیری نماید. در حقیقت یک نوع پارتی بازی و رابطه است.
بررسی شفاعت و آیه حبل
...

💡 1 آياتى كه شفاعت را نفى مى كنند، مانند: (يومٌ لا بيعٌ فيه ولا خلّةٌ ولا شفاعةٌ)(326)، روزى كه معامله و دوستى و شفاعت در آن نيست.

💡 تذكّر1- سرّ تقديم شفاعت برعَدل و فديه در آيه مورد بحث و تقديمعَدْل بر شفاعت در آيه 123 از بقره محتمل است تفاوت موقف معاد يا اختلاف همّت مجرمباشد؛ يعنى برخى از مجرمان منّت شفيع را تحمّل مى كنند، ولى ازبذل عَدل و فِديه دريغ دارند و برخى برعكس. البته در معاد، ظهور ملكات دنيا مطرحاست وگرنه در معاد مال در اختيار كسى نيست.

💡 1 - اين جمله اشاره به آن است كه نه تنها شفاعت در اين دنيا در اختيار خداوند است و نبايدهـمـچـون مـشـركـان حـل مـشكلات و رفع مصائب را از غير خدا طلب نمود، بلكه در آخرت نيزشفاعت و نجات از آن او، و از ناحيه او است.

💡 شفاعت شفاعت شوندگان، باید مورد رضای خدا باشد؛ یعنی شفاعت در حق کسی خواهد شد که در دنیا، راه حق را رفته و مسیر بندگی را در پیش گرفته باشد.

💡 در اينجا بايد گفت كه جايگاه مساءله شفاعت در ميان ديگر سنن و قوانين الهى، جايگاهىمشخص و حساب شده است، به طورى كه اين مساءله با بقيهاصول و سنن الهى، همخوانى و انطباق كامل دارد و اين برخلاف تصور كسانى است كهگمان مى كنند قضيّه شفاعت با بعضى از مبانى و سنن الهى در تناقض و تضاد مى باشد.

💡 پس مى توان گفت: آيه شريفه در معناى نهى از شفاعت در كار بد است، يعنى شفاعتاهل ظلم و طغيان و نفاق و شرك است، زيرا اين طوائف، مفسدين در ارض هستند و نبايد در كارآنان وساطت كرد.