سیدیحیی شرف الدین طباطبایی

[ویکی فقه] المتوکّل علی اللـه یحیی شرف الدین (۸۷۷-۹۶۵ ق/۱۴۷۳-۱۵۵۳ م)، فقیه، شاعر و فرمان روای زیدی یمن بود.
وی نوادۀ محمد بن مطهر بود.در ظفیر و صنعا نزد دانشمندان یمن و از جمله پدرش شمس الدین درس خواند و در ۹۱۲ ق به امامت رسید.
امامت زیدیان
میان او و سلطان عامر عبدالوهاب طاهری جنگ هایی رخ داد که به پیروزی متوکل انجامید.وی تا ۹۵۲ق در صنعا حکومت کرد و آن گاه به علت هجوم ترکان عثمانی به یمن، حکومت را به فرزندش مطهر طی جنگ های پیشین شایستگی خود را نشان داده بود، سپرد و خود به ظفیر رفت و تا پایان عمر همان جا ماند.
صنعانی، محمد بن احمد، ائمه الیمن، ج۱، ص۳۶۹-۴۵۲، تعز، ۱۳۷۲ق.
۱. ↑ صنعانی، محمد بن احمد، ائمه الیمن، ج۱، ص۳۶۹-۴۵۲، تعز، ۱۳۷۲ق.
منبع
...

💡 مؤلف انگیزه خود را از تحریر تاریخ رشیدی چنین بیان می‌کند: برخی از خواقین مغول اهل اسلام بودهاند و من شرح حال ایشان را از افرادمطمئن شنیده بودم یا شخصاً شاهد وقایع و حوادث روزگار بعضی از ایشان بودهام. چون دیدم کسی که از احوال ایشان مطلع باشد باقی نمانده و اگر من به نوشتن تاریخ آنان اقدام نکنم، مغول و خواقین مغول نسبت خود را گم خواهند کرد، تصمیم به بیان احوال ایشان نمودم. از سوی دیگر چون افاضل بهره چندانی از احوال خواقین نداشتند نخواستم آنها را به زحمت بیندازم. دلیل دیگر این اقدام آن است که افاضل ماوراءالنهر و خراسان در آثار خود، تاریخ خواقین مغول را تا آنجا که به وقایع مورد نظر مربوط بوده، نوشته و توجهی به موضوعات دیگر نداشته‌اند. از جمله خواجه رشید الدین فضل اللّه در جامع التواریخ؛ حمد اللّه مستوفی در تاریخ گزیده؛ شرف الدین علی یزدی در ظفرنامه؛ مولانا عبد الرزاق در مطلع سعدین؛ و میرزا الغ بیگ در اولوس اربعه، جسته و گریخته از احوال خواقین مغول سخن گفته‌اند.