سپهسالار فریدون بن احمد

[ویکی نور] مجدالدین فریدون بن احمد سپهسالار، به علت شغل سپاهی گری که در عهد سلجوقیان داشت، به سپهسالار معروف شده است. او از اصحاب و پیروان مولاناست و به تصریح خودش چهل سال شب و روز در طبقه مریدان او بوده است. به نظر مرحوم نفیسی وی در 632ق که چهل سال پیش از مرگ مولانا باشد، به خدمت او رسید و چون به دلایل مسلّم پیداست که این کتاب را در میان سال های 719 و 729ق تألیف کرده، اگر پنداریم در زمانی که جزو اصحاب مولانا شده بیست سال از عمر او گذشته است، می بایست در حدود612 ولادت یافته باشد و اگر هم پس از 719 دیگر نزیسته باشد، می بایست صد و هفت سال عمر کرده باشد و اگر هم ولادت او را ده سال پس از آن؛ یعنی در 622ق بگیریم و این امر محال را باور کنیم که در ده سالگی جزو اصحاب مولانا شده باز می بایست، 97 سال زیسته باشد و این مطالب همه دشوار است. پس ناچار باید گفت یا مولّف چهل سال جزو اصحاب مولانا نبوده و در حساب خود اشتباه یا مبالغه کرده است و یا این که آن چه در پایان کتاب درباره اولاد بهاءالدین سلطان ولد آمده است و تاریخ تألیف این رساله را پس از 719ق قرار می دهد، از مولّف نیست و بعدها بر آن الحاق کرده اند و وی پیش از 719 درگذشته است.
زندگینامه مولانا جلال الدین مولوی، رساله فریدون بن احمد سپهسالار در احوال مولانا جلال الدین مولوی / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده

💡 ۳) فریدون بن احمد سپهسالار؛ رساله در احوال مولانا جلال الدین، تصحیح سعید نفیسی، کتابخانه اقبال، تهران، ۱۳۲۵. سپهسالار نیز رساله خود را در سال‌های میان ۷۲۹ ۷۱۹ هـ/ ۱۳۲۸ ۱۳۱۹ م تألیف کرده است و از عارفانی به شمار می‌رود که محضر مولانا را شخصاً درک کرده‌اند.