سن دوان

💡 کهی که ذره بود پیش او دو صد که قاف دوان دوان شود آن دم که او بیا گوید

💡 ‫ما هم دوان ز بام و زِ دیوار، کو به کوی‬ ‫هئچ بیلمزدیک داغدی، داشدی، دوواردی‬

💡 او اسب دوانی را [i. ۳] به عنوان راهی برای ورود به جامعه عالی انتخاب کرد.

💡 دلا تو تا به کی آخر ز تاب چوگانش به سر دوان شده و بی‌قرار چون گویی

💡 صفاتی که به «ان» ختم می‌شود، بیشتر معنی حال را می‌دهد، مانند: سوزان، نالان، روان، دوان

💡 سوی در تو آمده ام از سر نیاز چون اشگ خود دوان بسر از غایت شعف