این اثر، یکی از منابع دست اول و ارزشمند برای شناخت ایرانِ دوره صفویه، به ویژه در زمان سلطنت شاه عباس کبیر، به شمار میرود. دلاواله در این سفر سه منطقه اصلی، یعنی ترکیه، ایران و هند را کاوش کرد و مشاهدات خود را در قالب نامههایی مفصل به رشته تحریر درآورد. سفر او به ایران از سال ۱۶۱۷ میلادی (معادل ۱۰۲۶ هجری قمری) آغاز شد و تقریباً شش سال به طول انجامید؛ دورانی که مقارن با اوج قدرت و شکوه امپراتوری صفویه بود.
این سفرنامه نه تنها شرحی از مسیرها و شهرهای بازدید شده است، بلکه حاوی دادههای مهمی درباره وضعیت اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی ایران در آن دوره است. نکته قابل توجه در این نسخه که به اهتمام آقای شعاعالدین شفا ترجمه و منتشر شده، افزودن تصاویری است که لزوماً توسط خود دلاواله ترسیم نشدهاند. این تصاویر که اغلب حاصل تصورات هنرمندان هلندی و دیگر جهانگردان اروپایی در قرون هفدهم تا نوزدهم میلادی از ایران هستند، به منظور کمک به تصویرسازی ذهنی خواننده از مکانهایی که دلاواله توصیف کرده، ضمیمه شدهاند.
از منظر انتشار، پیترو دلاواله در زمان حیات خود تنها جلد اول مربوط به سفرش به ترکیه را در سال ۱۶۵۰ میلادی به چاپ رساند. جلد مربوط به ایران، پس از درگذشت او و با نظارت چهار تن از پسرانش، در سال ۱۶۵۸ میلادی منتشر شد. ترجمه فارسی این اثر ارزشمند، که بازنویسی و گسترشی دقیق از متن اصلی است، در سال ۱۳۴۸ شمسی (۱۹۶۹ میلادی) برای علاقهمندان فارسیزبان عرضه گردید و همچنان منبعی مهم برای پژوهشگران تاریخ ایران صفوی محسوب میشود.