لغت نامه دهخدا
سالکان عرش. [ ل ِ ن ِ ع َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از ملائکه باشد. || اهل سلوک را نیز گویند. ( برهان ) ( آنندراج ).
سالکان عرش. [ ل ِ ن ِ ع َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از ملائکه باشد. || اهل سلوک را نیز گویند. ( برهان ) ( آنندراج ).
کنایه از ملائکه باشد
💡 سالکان راه را محرم بدیم ساکنان عرش را همدم بدیم
💡 فر همت سالکان را، راه عرش و کرسی است پر بلبل، نردبان شاخ سرو صرصر است