زیرپا کردن

«زیرپا کردن» در زبان فارسی یک مصدر مرکب است که در معنای اصلی خود به عمل پنهان‌کردن یا تصاحب مال دیگری به نفع خویش اشاره دارد. این واژه بیشتر در موقعیتی به‌کار می‌رود که فرد بدون آشکار شدن نشانه‌های جرم، مالی را از آنِ خود کند. در کاربرد لغوی، نوعی دزدیدن همراه با حیله و مهارت را می‌رساند، به‌گونه‌ای که رد و اثری باقی نماند. این عمل می‌تواند درباره اموال به‌جا‌مانده از شخصی فوت‌شده یا وسایل یک خانه نیز صدق کند. بنابراین «زیرپا کردن» فقط برداشتن ساده نیست، بلکه با پنهان‌کاری و تصرف همراه است. در معنای گسترده‌تر، گاهی کنایه از پایمال‌کردن حق دیگران نیز دانسته شده است. این تعبیر بار منفی اخلاقی دارد و نشان‌دهنده نادرستی رفتار است. در متون قدیمی بیشتر در زمینه اموال و دارایی‌ها به‌کار رفته است. در زبان امروز نیز می‌تواند به معنای خوردن حق کسی یا بالا کشیدن مال او استفاده شود. در مجموع، مفهوم آن تصاحب پنهانی و ناحقِ مال یا حق دیگری به سود خود است.