ز پای اندراوردن

( ز پای اندرآوردن••• ) ز پای اندرآوردن. [ زِ اَ دَ وَ دَ ] ( مص مرکب ) بر زمین افکندن. از پای اندرآوردن. مغلوب ساختن:
جهانی ز پای اندرآرد به تیغ
نهد تخت شاه از پس پشت میغ.فردوسی.مرا شاه فرمود کاین سبز جای
بدینار گنج اندرآور ز پای.فردوسی.رجوع به از پای اندرآوردن و ز پای درآوردن و از پای درآوردن شود.

( ز پای اندر آوردن ) بر زمین افکندن مغلوب ساختن

💡 اگر گردی از زین ربودی ز جای وگر زنده پیلی فکندی ز پای

💡 ز پای تا به سرم هم چو شمع زآتش عشق بسوخت ریشه جان و گداخت تن بی تو

💡 چون چنین باغ قابلی بیند خیزد از جا، ز پای ننشیند

💡 در آرند بنیاد رویین ز پای جوانان به نیروی و پیران به رای

💡 بجنبیدت آن گوهر بد ز جای بیفگندی آن پاک دل را ز پای

💡 که در بیشه شیر است و در کوه ببر ز پایان چو دریا ز بالا چو ابر