ریش کش

ریش کش. [ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) دشنامی است. ( یادداشت مؤلف ):
ای ریش کش شهابک مأبون هزار تیز
در ریش آن پدر که تو هستی ورا پسر.سوزنی. || آنان که ریش مردم را می کشند:
کوسه کم ریش دلی داشت تنگ
ریش کشان دید یکی را به جنگ
گفت رخم گرچه زجاجی وش است
ایمنی از ریش کشان هم خوش است.؟( از یادداشت مؤلف ).

دشنامی است آنان که ریش مردم را می کشند.

💡 همه جهان خود را با (منی) مضاف کنند ابر چه اوفتد این (من)؟ بگوی و ریش مخار

💡 از غری ریش ار کنون دزدیده‌ای پیش ازین بر ریش خود خندیده‌ای

💡 زندگی تاکی کشد رنج تک و تاز هوس پشت‌ خر ریش ‌است ای ‌گاو از تکلف جل ‌مبند

💡 زین پس نکنم شکایت این دل ریش کز دیده فتاد غصۀ من کم و بیش

💡 از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به ریش‌سیاه اشاره نمود.