رکن الدین اشتیانی

[ویکی فقه] رکن الدین آشتیانی. "رکن الدین آشتیانی" فرزند "ابراهیم" و از نواده های " میرزا حسن آشتیانی " است که در سال (۱۲۹۲ش) در تهران به دنیا آمد.
پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه دیپلم خود را از دبیرستان دارالفنون گرفت و بعد از آن به دانشگاه تهران رفت و لیسانس خود را در رشته حقوق و علوم سیاسی گرفت. وی شغل هایی از جمله کنسول ایران در فلسطین، دبیر اول سفارت شاهنشاهی، معاون اداره سوم سیاسی، رئیس اداره اطلاعات، منشی مخصوص وزیرخارجه، قایم مقام معاون سیاسی، معاون اداری وزارت خارجه و... را به عهده داشت.
گرایش سیاسی
از حیث گرایش سیاسی به سیاست انگلیس متمایل بود و طرفدار حکومت سلطنتی و از نظر اخلاقی، فردی علاقمند به قدرت و مقام، باهوش و متکبر بود و برای رسیدن به قدرت تغییر روش داده و به هر سمت و سویی تمایل پیدا می کرد، آشتیانی عضو باشگاه رازی و جمعیت فراماسونری (لژ تهران) نیز بود. رکن الدین در سال ۱۳۳۷ به مقام «وزیر مختاری» ارتقا مقام پیدا کرد و سرانجام در سال ۱۳۴۰ به سمت «سفیر کبیر ایران» در اردن تعیین انتخاب شد. مدتی هم سفارت ایران را در لبنان عهده دار بود. از ماموریت های خارجی وی یکی سفارت ایران در الجزایر و دیگری سفارت ایران در مراکش بود. وی تا سال ۱۳۶۰ در مشاغل مختلف انجام وظیفه می کرد و در سال ۱۳۶۰ بازنشسته شد.

💡 ساباط سلیم مربوط به دوره قاجار است و در دزفول، بافت قدیمی شهر، محله شاه رکن الدین واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۰۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 سحرگاهی او و رئیس منصور که عموزاده اش بود با جمعی به خانهٔ رکن الدین مسعود رفته و او را همراه با ملازمانش به قتل رساندند.

💡 از او سه پسر به یادگار ماند: میرزا ابوالقاسم بابُر که در سال ۸۵۳ه‍.ق به حکومت رسید؛ میرزا رکن الدین علاءالدوله؛ و میرزا سلطان محمد.

💡 مودودی چشتی فرزند سیدخواجه نجم الدین احمد مشتاق بود سید قدودین خواجه محمد فرزند سید خواجه رکن الدین حسین بود.

💡 خانه پاکدل مربوط به دوره قاجار است و در یزد، خیابان مسجد جامع کبیر، جنب بقعه سید رکن الدین واقع شده و این اثر در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۵۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.