لغت نامه دهخدا
روشن پوش. [ رَ / رُو ش َ ] ( نف مرکب ) پوشنده روشنایی. || ( اِ ) برقع: برقع الدابة؛ روشن پوش پوشید ستور را. ( از زمخشری ).
روشن پوش. [ رَ / رُو ش َ ] ( نف مرکب ) پوشنده روشنایی. || ( اِ ) برقع: برقع الدابة؛ روشن پوش پوشید ستور را. ( از زمخشری ).
پوشنده روشنایی
💡 سرو قبا پوش من قباش بگردان ای شده اسرار غیب پیش تو روشن