ربوبیت بت ها

💡 مثال حقّ، به آب و باطل به كفِ روى آب.(189) مثال حقّ به شجره ى طيّبه و باطل به شجره ى خبيثه.(190) تشبيه اعمال كفّار به خاكسترى در برابر تندباد.(191) ويا تشبيه كارهاى آنان، به سراب.(192) تشبيه بت ها و طاغوت ها به خانه عنكبوت.(193) تمثيل دانشمند بى عمل به الاغى كه كتاب حمل مى كند.(194) وتمثيل غيبت، به خوردن گوشت برادرى كه مرده است.(195)

💡 و از ظـاهـر جـمله (و ما كانوا يعبدون من دون اللّه ) بر مى آيد كه مراد از آن معبودها همانبـتـهـايـى اسـت كه مى پرستيدند؛ چون ظاهر لفظ (ما چيرهايى كه ) همين بت ها است،چون اگر فرشتگان و يا جن و يا خدايان بشرى مراد بود، به جاى (ما) مى فرمود: من- كـسـانـى كـه پس آيه شريفه نظير آيه (انكم و ما تعبدون من دون اللّه حصب جهنم )مى باشد.

💡 روشن است كه چنين شفاعتى، تكوينى است؛ چون مشركان بت ها را شفيعان و وسايط درارزاق و نعمت هاى تكوينى مى دانستند، نه درمسائل حقوقى و اجتماعى و قضايى، مخصوصا با توجه به اين كه آنان منكر معاد بودند.حاصل اين كه، همه آياتى كه در زمينه شفاعت بت ها و نفى آننازل شده، مربوط به شفاعت تكوينى است.

💡 در متون کهن ادیان، بحث پیرامون ربوبیت بت‌ها و پرستش اشیاء بی‌جان، همواره به عنوان نشانه‌ای از جهل و گمراهی انسان‌های اولیه مطرح شده است.

💡 فیلسوفان مذهبی تلاش می‌کنند تا تفاوت میان پرستش ظواهر و درک حقیقت الهی را با نقد مفهوم ربوبیت بت‌ها در نظام‌های اعتقادی تبیین کنند.

💡 تاریخ ادیان نشان می‌دهد که تلاش برای رهایی از ربوبیت بت‌ها، همواره با چالش‌های اجتماعی و فرهنگی بزرگی در جوامع پیرامون آن دوران همراه بوده است.