دو بهری

دوبهری. [ دُ ب َ ] ( ص نسبی ) دوبهر. دوبهره. نه دراز نه کوتاه. نه بزرگ و نه کوچک. ( یادداشت مؤلف ). مربوع. ( ابوالفتوح رازی ). رجوع به دوبهر و دوبهره شود.

دو بهره. نه دراز نه کوتاه.

💡 چو بهری ز گیتی برو گشت راست که کین سیاوش همی باز خواست

💡 هیچ از آن فضل ندادند تو را بهری یا سزاوار ندیدندت و ارزانی

💡 بر هر طرفی نهری‌، صف‌ بسته زگل بهری هرگلبنی از شهری با جلوهٔ روحانی

💡 ز بهری که اورا سراید ز گنج نماند که باشد بدو درد و رنج

💡 دو تا بهره ای زو و بهری به پای دگر بهره در سجده پیش خدای

💡 ز خوبی این دو زن را هست بهری که تحفه بردشان باید بشهری