ده کهنه باوریا

ده کهنه باوریان. [ دِه ْ ک ُ ن ِ وَرْ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان خواجه بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد. واقع در 28هزارگزی شمال فیروزآباد. سکنه آن 230 تن. آب آن از رودخانه فیروزآباد تأمین می شود. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

💡 تپه قلعه و ده کهنه گلی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای کنده سوره واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 ده کهنه هلو سعد، مرکز دهستان میانکوه از توابع بخش میانکوه شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.

💡 تپه ده کهنه باغ رحیم مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان مریوان، بخش مرکز ی، دهستان کوماسی، شمال غرب روستای سو رکه ول واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 بردگوری ده کهنه مربوط به دوره هخامنشی -دوره سلوکیان است و در شهرستان اردل، بخش میانکوه، روستای ده کهنه واقع شده و این اثر در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۵۹۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه ده کهنه میمنت آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قروه، بخش چهاردولی، روستای میمنت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 سرتنگ ده کهنه حمیدآباد، روستایی از توابع بخش پاتاوه شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.