دعاهای فرج

[ویکی فقه] دعاهایی که دارای مضامین بلند عرفانی و اخلاقی هستند و مطابق با روح و تعالیم قرآن و سنت است، نیازی به سند آن چنانی که در مباحث فقهی مطرح است، ندارد. البته دعاهای مزبور ـ که در متن آمده ـ دارای سند مورد اعتماد هستند.
واژۀ «فَرَج» (به فتح ف، ر)، در لغت به معنای «رهایی از غم و اندوه و گشایش» است، و در کتاب های حدیثی که دعاها و اعمالی برای حصول فَرَج و گشایش امور ذکر شده، با توجه به همین معنای لغتی آن است.
نمونه هایی از دعای فرج
در این جا، به ذکر چند مورد از دعاهایی که به «دعای فَرَج» و نیز نماز ی که به «نماز فَرَج» نام گذاری شده، اکتفا می شود:
← ۱. دعایی از پیامبر اکرم
اما دعای «أللٌهُمَ کُن لِوَلِیٌکَ...» با توجه به معنایی که گفته شد، دعای فَرَج نامیده نمی شود؛ بلکه از دعاهایی است که شیعیان در حق حضرت امام زمان ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ می نمایند و از اعمال شب ۲۳ ماه مبارک رمضان محسوب می شود. البته، این دعا را در هر زمانی که یادی از آن حضرت شود، می توان خواند.
سند دعاهای مزبور
...

💡 شیخ سید النقشبندی در سال ۱۹۶۶ در مسجد امام حسین قاهره بود و به‌طور اتفاقی با احمد فرج رادیو رادیو ملاقات کرد، به همین دلیل چند برنامه ضبط شده در رحب الله را با او ضبط کرد و سپس دعاهای دینی زیادی را ضبط کرد. برنامه دعایی که همه روزه بعد از اذان مغرب پخش می‌شد و همچنین در قسمت‌های برنامه تلویزیونی نور الاسماء الحسنه و ضبط برنامه حقیقت جویانه شرکت داشت که داستان آن را روایت می‌کند. صحابی بزرگ سلمان فارسی، علاوه بر جمعی از ادعیه که توسط محمود الشریف، سید مکاوی، بلیغ حمدی، احمد صدقی و حلمی امین سروده شده‌است.