لغت نامه دهخدا
دشمنی انداختن. [ دُ م َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) دشمنی افکندن. ایجاد عداوت: اِلْساع؛ دشمنی انداختن بین قوم. ( از منتهی الارب ).
دشمنی انداختن
فرهنگ فارسی
دشمنی افکندن. ایجاد عداوت.
جمله سازی با دشمنی انداختن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نه اقبال را شاید انداختن نه با مقبلان دشمنی ساختن
