دزد زدن

دزد زدن. [ دُ زَ دَ ] ( مص مرکب ) دستبرد زدن دزد به جائی. مورد سرقت واقع شدن کسی یا جایی.

دستبرد زدن دزد به جائی مورد سرقت واقع شدن کسی یا جایی.

💡 او در این قانون نسبت به ارتکاب دزدی و اقدام به زناکاری نفرت خود را نشان داد و مرتکبین این جرایم را محکوم به مرگ کرد. چنگیز در بند دیگری تأکید کرد که اطلاع خبر ناخوش آیند، عدم تمکین فرزندان از والدین، عدم تمکین زن از همسر وی را خشمگین خواهد ساخت. با وجود آنکه چنگیز مرد خشنی بود اما دست زدن به هر نوع خشونتی به هنگام عصبانیت را به شدت منع کرد؛ و در قانون یاسا هیچ مغولی حق نزاع با دیگر مغولان را نداشت.