خیره گر

خیره گر. [ رَ / رِ گ َ ] ( ص مرکب ) حیران کننده. متحیرکننده. پریشان خاطر کننده:
با جنون عشق تو خواهیم ساخت
ترک عقل خیره گر خواهیم کرد.عطار.

حیران کننده متحیر کننده

💡 ذره‌های تیره را در نور او روشن کنیم چشم‌های خیره را در روی او تابان کنیم

💡 سوُم این که اثر را تبدیل می کُنَد به اندیشه نگاری؛ یعنی هُنَری که بُنیادِ خود را از درکی ادبی / فلسفی می‌گیرد؛ و چهارُم – از همه مهمّ‌تر – این که سنگینیِ اندیشه ما را باز می‌دارد از این که به مهارت و ظرافت و دقّت و هُنَرِ به کار رفته در اثر خیره شویم و به پاس این همه، اثر را دوست بداریم.

💡 طرح تئاتر شهر شباهت ظاهری خیره‌کننده‌ای به ساختمان «تالار بکمن» در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا دارد.

💡 بدین نیرزد هرگز که مردم از چپ و راست: به چشم نفرت بر من نگاه خیره کنند!

💡 فریاد زان شرمندگی کارند چون در محشرم گویند اینک خیره سر کز دوست فرمان خوش نکرد

💡 دومین اواخر سال ۱۹۷۰ اتفاق افتاد، زمانی که بازی خیره‌کننده تام بیکر به عنوان نقش دکتر توجه ۱۲ میلیون مخاطب را به این سریال جذب کرد.