خنس و فنس

خنس و فنس. [ خ ِ ن ِ س ُ ف ِ ن ِ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) ناراحتی. اشکال. رنج. سختی.
- به خنس وفنس افتادن؛ به ناراحتی و اشکال افتادن. به سختی افتادن.

ناراحتی اشکال

💡 در اينجا بحث ديگرى به ميان مى آيد و آن اين است كه آيا همانطورى كه بعضى هاخيال كرده اند سوگند به غير اسم خدا، شرك به خداوند است يا نه ؟ بايد از كسى كه چنين گمان كرده پرسيد مقصود از اين شرك چيست ؟ اگر مقصود اين است كه سوگند چون مبتنى بر تعظيم است اگر به غير اسم خدا واقع شود در حقيقت غير خدا را تعظيم نموده وآنرا پرستيده. در جواب مى گوييم: هر تعظيمى شرك نيست، بلكه شرك عبارت است ازاينكه عظمتى را كه مخصوص ذات خداوندى است و با آن از هر چيزى بى نياز است براى غير خدا قائل شويم، به دليل اينكه اگر هر تعظيمى شرك بود خود پروردگار دركتاب مجيدش مخلوقات خود را تعظيم نمى كرد وحال آنكه مى بينيم به آسمان و زمين و مهر و ماده و خنس و كنس از ستارگان و شهاب هايى كه فرو مى ريزند سوگند خورده است، و همچنين به كوه و دريا و انجير و زيتون و اسبو شب و روز و صبح و شفق و ظهر و عصر و روز قيامت قسم ياد كرده، و نيز به نفس وكتاب و قرآن عظيم و زندگى رسول الله (صلى الله عليه و آله ) و به ملائكه ومخلوقاتى ديگر در آيات زيادى قسم خورده، و معلوم است كه سوگند خالى از يك نحوه تعظيم نيست.