خنده ریش

💡 نمایش‌نامهٔ پرومتئوس پیرکائوس، نمایشی هجو پس از این سه‌گانه بود که آن را پرومته آتش‌افروز و «پرومتهٔ آتش‌آور» هم ترجمه کرده‌اند و بازنویسی خنده‌داری‌ست از دزد آتشِ تیتان. بخش‌هایی از پرومتئوس پیرکائوس موجود است و بنا به گفتهٔ پلوتارک یکی از بخش‌های آن بیانیه‌ای از پرومته بوده‌است در هشدار به ساتیری که می‌خواسته آتش را ببوسد و در آغوش بگیرد تا شاید که «برای ریش خود سوگواری کند اگر چنین کند.»

💡 «... اگر سید به ریش من می‌خنده، لابد ریش من خنده داره! !..».

💡 خون شد جگر از خنده که آن رشک ملک زد تا چند توان بر جگر ریش نمک زد

💡 وقتی داستان‌های خنده‌دار پیرمرد داستان‌گو را شنیدند، چنان خنده ریش کردند که حتی توانایی صحبت کردن و ادامه دادن گفتگو را برای مدتی از دست دادند.

💡 تماشای نمایش‌های کمدی در تئاتر باعث شد که تمام تماشاگران با صدای بلند و خنده ریش، از لحظات شاد و بسیار سرگرم‌کننده پیش روی خود لذت ببرند.

💡 آن موقعیت عجیب و مضحک باعث شد که همه دوستان در جمع، به صورت دسته‌جمعی دچار خنده ریش شوند و فضای سنگین جلسه را کاملاً عوض کنند.