خر دوانی

خردوانی. [ خ َ دَ ] ( حامص مرکب ) عمل دوانیدن خر. مقابل اسبدوانی. در گذشته در ایران رسم بر این بود که پس از اسب دوانی دور میدان خر میدوانیدند و به این ترتیب مسابقه ای چون اسب دوانی انجام می دادند.

عمل دوانیدن خر مقابل عمل دوانیدن اسب

💡 چنان دود چو دوانی برابر او را که پای بیرون بنهد ز خط مسطر

💡 همچون قلم نگارا چندم به سر دوانی چندم به تیغ هجران از پیش خود برانی

💡 تا کی به گمان در پی مطلوب دوانی در راه طلب پیرو ارباب یقین باش

💡 ای خواجه تا کی از تو بیداد و ظلم بر من تا چندمان دوانی «... » به گرد خرمن

💡 پیکان ز روی ناخن تو چون گذشت او آن دم که می دوانی اندر غبار اسب؟

💡 آقاسید هاشم گفت: بده آقای دوانی بخواند، ببینیم چه می‌گوید.