خانه اباد

لغت نامه دهخدا

( خانه آباد ) خانه آباد. [ ن َ/ ن ِ ] ( صوت مرکب ) کلمه ای است برای تحسین. یعنی خداوند خانه شما را آباد گرداند و از آن بهره مند شوید.( ناظم الاطباء ). مقابل کلمه نفرین «خانه خراب » است. || بیت المعمور. ( از مجعولات دساتیر است ).

جمله سازی با خانه اباد

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 از آخر عمر اگر کسی یاد کند شرمش بادا که خانه آباد کند

💡 غم در دل روشن نزند خیمهٔ اندوه چون بوم که از خانه آباد گریزد

💡 خانه آباد پیش پای سیل افتاده است خاطر معمور جز در خانه ویران مخواه

💡 ویران کنیم خانه آباد که باشم آبادی این خانه ویران و نباشی

💡 هم از فتح دشمن دلش شاد بود هم از دوستیش خانه آباد بود

💡 به نظر گاهی من منظر گوران افراشت خانه آباد که اندک مهتاب