حیوان در قران
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حیوان در قرآن. واژه حیوان در قرآن تنها یک بار و به معنای زندگی حقیقی به کار رفته که ناظر بر جهان آخرت است.
«و ما هذه الحیاة الدنیا الا لهو و لعب و ان الدار الآخرة لهی الحیوان لو کانوا یعلمون؛ و این زندگی دنیا جز سرگرمی بیهوده و بازیچه نیست، و حقّا که خانه آخرت (حتی زمین و آسمان و جماد و نباتش) دارای حیات است (و گویی حقیقت حیات است) اگر می دانستند.» قرآن می گوید: زندگی دنیا یک نوع سرگرمی و بازی است، مردمی جمع می شوند و به پندارهایی دل می بندند، بعد از چند روزی پراکنده می شوند، و در زیر خاک پنهان می گردند، سپس همه چیز به دست فراموشی سپرده می شود. اما حیات حقیقی که فنایی در آن نیست، نه درد و رنج و ناراحتی و نه ترس و دلهره در آن وجود دارد و نه تضاد و تزاحم، تنها حیات آخرت است، ولی اگر انسان بداند و اهل دقت و تحقیق باشد. آنها که دل به این زندگی می بندند و به زرق و برق آن مفتون و دلخوش می شوند کودکانی بیش نیستند، هر چند سالیان دراز از عمر آنها می گذرد.
جمله سازی با حیوان در قران
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 چون سبزه باز از خرمی سر برزنم از خاک اگر بر خاک آن سرو روان چون آب حیوان در رسد
💡 طول بدن این حیوان در حدود ۵۰ سانتی‌متر است و کمیاب‌ترین روباه ایران به‌شمار می‌آید. موهای بدن آن انبوه است و دمی بسیار بلند و پُر مو دارد.
💡 فی المثل گر آب حیوان باز یابد حاسدت آب حیوان در دهانش زهر پر خون باد و هست
💡 این حیوان در رده پرندگان و در وضعیت حفاظت (دور از منقرض شدن) قرار دارد.
💡 آب حیوان در درون وانگه برای قطره‌ای ریخته در پیش هر دانا و نادان آبرو
💡 آب حیوان در دهان می‌آیدم از عین لطف بر زبان چون نام آن سرو سهی‌قد می‌برم
💡 مفسران بزرگ معمولاً به بررسی نمادها و پیام‌های اخلاقی نهفته در داستان‌های مربوط به هر حیوان در قران برای درک بهتر آموزه‌های الهی می‌پردازند.
💡 مطالعه نقش و جایگاه حیوان در قران نشان می‌دهد که خداوند چگونه بر تمامی موجودات زنده و حتی کوچک‌ترین آنها در جهان هستی نظارت دارد.
💡 بسیاری از پژوهشگران علوم تجربی و دینی، با نگاهی متفاوت به موضوع حیوان در قران، تلاش می‌کنند پیوندی میان علم و ایمان را برقرار کنند.
