حکم سبق و رمایه

[ویکی فقه] حکم سبق و رمایه (قرآن). سَبْق مصدر «سَبَقَ» یا «سابَقَ» در لغت به معنی در گذشتن از کسی، جلو افتادن از کسی و پیشی گرفتن می باشد و رمایه مشتق از «رمی» به معنای مطلق تیراندازی است.. که این سبق و رمایه برای خود احکامی دارند.
طبق آیات قرآن سبق و رمایه مشروعیت دارند.«واعدوا لهم ما استطعتم من قوة ومن رباط الخیل ترهبون به عدو الله وعدوکم وءاخرین من دونهم لا تعلمونهم الله یعلمهم وما تنفقوا من شیء فی سبیل الله یوف الیکم وانتم لا تظلمون؛ هر نیرویی در قدرت دارید، برای مقابله با آنها (= دشمنان )، آماده سازید! و (همچنین) اسبهای ورزیده (برای میدان نبرد)، تا به وسیله آن، دشمن خدا و دشمن خویش را بترسانید! و (همچنین) گروه دیگری غیر از اینها را، که شما نمی شناسید و خدا آنها را می شناسد! و هر چه در راه خدا (و تقویت بنیه دفاعی اسلام) انفاق کنید، بطور کامل به شما بازگردانده می شود، و به شما ستم نخواهد شد!».در روایتی از پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) قوه به رمی تفسیر شده است که در این صورت، آیه شریفه به این معنا است که تیراندازی از مصادیق قوه است. «قالوا یـابانا انا ذهبنا نستبق وترکنا یوسف عند متـعنا فاکله الذئب وما انت بمؤمن لنا ولو کنا صـدقین؛ گفتند: «ای پدر! ما رفتیم و مشغول مسابقه شدیم، و یوسف را نزد اثاث خود گذاردیم؛ و گرگ او را خورد! تو هرگز سخن ما را باور نخواهی کرد، هر چند راستگو باشیم!»».
← سرگرم شدن به تیراندازی
۱. ↑ الجوهری، أبو نصر، صحاح اللغه، ذیل عنوان سبق.۲. ↑ لوییس معلوف، المنجد.۳. ↑ انفال/سوره۸، آیه۶۰.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «حکم سبق و رمایه»
...