حکم اشعار و تقلید

[ویکی فقه] این نوشتار در مورد حکم اِشعار و تقلید در اسلام است که اِشعار و تقلید از وظایف حاجی در حج قران می باشد.
حجّ قِران یکی از اقسام سه گانه حجّ و وظیفه کسانی است که کمتر از ۴۸ میل با مکه فاصله دارند. در حجّ تمتّع و اِفراد (همچنین در عمره مفرده و تمتّع) اِحرام بستن فقط با تلبیه (گفتن لبیّک اللهم لبیّک...) تحقق می یابد؛ ولی در حجّ قِران، حاجی باید پیش از احرام، قربانی را همراه خود داشته باشد و احرام بستن قارِن همان گونه که با تلبیه تحقق می یابد با اشعار یا تقلید نیز حاصل می شود.
نظر ابو حنیفه
به ابوحنیفه کراهت بلکه حرمت اشعار نسبت داده شده است، زیرا اشعار نوعی مُثله کردن و موجب آزار و شکنجه حیوان است. وی گفته: اشعار پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم)، در سال ششم هجری نیز مشروعیت آن را نمی رساند، زیرا کار پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) واقعه ای منحصر به صدر اسلام بوده است.
نظر ابویوسف
ابویوسف در برابر قول منسوب به ابوحنیفه می گوید: اِشعار مباح است، زیرا از یک سو از جمله شعائر اسلامی حجّ است و از سوی دیگر نوعی مُثله است و آنچه بر سنّت و بدعت مشتمل باشد مباح است، زیرا هم مشتمل بر مصلحت و هم دارای مفسده است.
نظر برخی از علمای شیعه
...

💡 اولین مجموعه شعر وی در سال ۱۸۸۵ به چاپ رسید. موسیقی وی توسط آرام خاچاتوریان، کومیتاس وارداپت، کریستاپور کارا-مورزا و دیگران اجرا شده‌است و ماکسیم گورکی، والری بریوسف به اشعار وی علاقه‌مند بوده‌اند.

💡 از ائمه اهلبيت (عليهم السلام ) نيز توصيف فراوانى درباره اشعار و شعراى با هدف، ودعـا در حـق آنـان، و جـايـزه فـراوان بـه آنـهـا، رسـيـده اسـت كـه اگـر بـخـواهـيـم بـهنقل

💡 در زمان ظهور اسلام، فصاحت و بلاغت كلام مورد توجه بود وهركس اشعار و مطالب خود رابه صورت اعلاميه هاى ديوارى، در مراكز عمومى قرار مى داد تا امتيازات خويش را از جهتفن بلاغت دريافت كند.

💡 تئاتر رنسانس انگلستان در طول حکومت الیزابت اول (۱۶۰۳-۱۵۵۸) و پس از او جیمز اول (۲۵-۱۶۰۳) و حتی بعدها در اواخر سده ۱۶ میلادی و اوایل سده ۱۷ میلادی فرهنگی لندنی داشت و به دو صورت درباری و عامیانه توانست اشعار و نمایش‌نامه‌های بزرگی ایجاد کند.

💡 او در طول زندگی در کشورهای مختلفی همچون آلمان، اتریش، یونان، ترکیه، ایتالیا، آمریکا و… روزگار گذرانده است و تأثیر حضور در این کشورها و رنج ناشی از غربت در بسیاری از اشعار وی مشهود است.

💡 پس از مرگ خالوحسین شاعران و مرثیه سرایان اشعار و مراثی فراوانی سرودند از جمله قطعه شعری از سید بهمیار متخلص به مفتون وجود دارد.