جهاد و ذلت

[ویکی فقه] جهاد و ذلت (قرآن). یکی از آثار مشارکت مومنان در جهاد که در قرآن کریم به آن اشاره شده است ذلت و خواری دشمنان اسلام است.
ذلت و خواری دشمنان، در گرو جهاد با آنان است.قـتلوهم یعذبهم الله بایدیکم ویخزهم.. با آنها پیکار کنید، که خداوند آنان را به دست شما مجازات می کند و آنان را رسوا می سازد و سینه گروهی از مؤمنان را شفا می بخشد (و بر قلب آنها مرهم می نهد)دراین آیه وعده پیروزی قطعی به مسلمانان می دهد و می گوید: " با آنها پیکار کنید که خداوند آنها را به دست شما مجازات می کند" (قاتلوهم یعذبهم الله بایدیکم).نه فقط مجازات می کند بلکه" خوار و رسواشان می سازد" (و یخزهم).و شما را بر آنها پیروز می گرداند" (و ینصرکم علیهم).و به این ترتیب دلهای گروهی از مؤمنان را که تحت فشار و شکنجه سخت این گروه سنگدل قرار گرفته بودند و در این راه قربانیهایی داده بودند شفا می دهد" و بر جراحات قلب آنها از این راه مرهم می نهد" (و یشف صدور قوم مؤمنین).
شان نزول
بعضی از مفسران گفته اند منظور از" قوم مؤمنین" گروه مؤمنان طائفه"بنی خزاعه" هستند که جمعی از بت پرستان از طایفه" بنی بکر" ناجوانمردانه بر آنها ریختند و غافلگیرشان ساختند و بعضی گفته اند اشاره به گروهی از مردم یمن است که اسلام را پذیرفتند ولی چون به مکه آمدند از طرف بت پرستان مورد آزار و شکنجه واقع شدند.ولی بعید نیست این عبارت همه کسانی را که به نوعی تحت فشار و شکنجه بت پرستان قرار گرفته بودند و دلهایشان از آنها پر خون بود شامل شود.

💡 در مورد برادرى يا [مؤ اخات فى الله ] دستورات بسيارى در احاديث آمده است روزى پيامبراسلام (صلى الله عليه و آله ) به اصحاب فرمودند در ميان دستگيره هاى ايمان كداميكمحكمتر است يكى گفت: نماز، ديگرى گفت، روزه، عده اى حج و يا جهاد و يا زكات را درپاسخ گفتند حضرت فرمودند تمام اينها كه اشاره كرديد دستگيره هاى محكمى هستند ولىمقصود من چيز ديگرى است گفتند خودتان بفرمائيد رسولخدا (صلى الله عليه و آله )فرمودند:

💡 اسامه اين تمنّا را نكرد مگر بعد از آنكه گمان برد، تمام كارهايى كه پيش ‍ از آن واقعهانجام داده بود، مانند ايمان به خدا، نماز، زكات، روزه، حج، مصاحبت پيغمبر، جهاد و غيره، نمى توانند اين گناه او را از ميان ببرند، و مى دانست كهاعمال شايسته او به وسيله اين عمل از ميان رفت.

💡 ولى مرحوم شيخ محمد سماوى از علما و ادبا و نويسندگان معاصر در ضمن بيان اين مطلبكه مادر نه تن از شهدا در كربلا حضور داشته و نظاره گر جنگ و جهاد و شاهد شهادتفرزندان و جوانان خويش بودند چنين مى گويد: و يكى ديگر على بن الحسين است؛ زيرابه مضمون بعضى از اخبار، ليلى مادر آن حضرت در ميان خيمه براى فرزندش دعا مىكرد و به صحنه جنگ و كشته شدن او نظاره مى نمود(233).

💡 بـله صـدام گـمـان مى كرد كه با يك مملكت آشفته كه منزوى شده است و همه دولت ها پشتبـه او كـرده انـد يـا او را در فـشـار اقـتـصـادى گذاشته اند طرف شده است و ما نه قواىنـظـامـى داريـم و نـه انـتـظامى داريم و نه ساز و برگ جهاد و جنگ. او همچو گمان كرد وگـمـان مـى كـرد بـا چـنـد سـاعـت تـهـران را هـم فـتـح خـواهـد كـرد. اوغافل از خدا بود، او فكر نكرده بود كه ما يك ملتى داريم كه منسجم با هم است و