جای بیرون در

جای بیرون در. [ ی ِ ن ِ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از خارج خانه و جای بیگانگان و راندگان است که بدرون خانه محرم نیستند:
هم عقل بر در او جایش بیرون در
هم عشق در راه او فرقش بزیر پا.( انجمن آرا ).

کنایه از خارج خانه

💡 پای ازین تنگنای بیرون نه رخت ازین تیره جای بیرون نه

💡 بی خموشی در حریم قرب نتوان بار یافت حلقه را از هرزه نالی جای بیرون درست

💡 همان به که زین جای بیرون شویم وداع وطن کرده یکسو رویم

💡 چران داشتی از دو رویه دهن نبد بر تنش جای بیرون شدن