تکبیر محمد

تکبیر محمد

«تکبیر محمد» در فقه و قرآن به معنای وظیفه پیامبر اسلام، حضرت محمد صلی الله علیه و آله، برای گفتن تکبیر و بزرگ شمردن خداوند است. برخی آیات قرآن، مانند «یَا أَیُّهَا الْمُدَّثِّرُ وَرَبَّکَ فَکَبِّرْ» (مدثر/آیه ۳) پیامبر را مأمور به تعظیم و تکبیر خدا می‌دانند. معنای تکبیر در این آیات معمولاً به گفتن «الله اکبر» در نماز یا تعظیم مطلق خداوند تفسیر شده است. همچنین در برخی آیات مانند «فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَانْحَرْ» به پیامبر دستور داده شده که هنگام نماز و قربانی، دست‌ها را بلند کند و خدا را بزرگ بشمارد. تکبیر محمد نمادی از تعظیم، پرستش و ستایش خداوند است و نشان‌دهنده‌ی اهمیت بالابردن مقام خداوند در عمل و ذهن مؤمنان است. وظیفه پیامبر شامل تعظیم لفظی و عملی خداست و تأکید قرآن بر این است که تکبیر به معنای اعلان بزرگی و یگانگی خداوند و دوری از شریک و ضعف باشد. این مفهوم در عبادت‌ها، نمازها و مراسم دینی همچون قربانی و تکبیرهای رسمی اجرا می‌شود.

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] تکبیر محمد (قرآن). برخی آیات قرآن، محمد صلی الله علیه و آله وسلّم مؤظف به تکبیر و تعظیم خدا می دارد.
ماموریت رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم برای گفتن تکبیر در نماز:یـایها المدثر• وربک فکبر. «ای جامه خواب به خود پیچیده (و در بستر آرمیده)! •... • و پروردگارت را بزرگ بشمار». درباره «تکبیر» مذکور در آیه، دو احتمال داده شده: یکی اینکه مقصود گفتن «الله اکبر» در نماز باشد. برداشت یاد شده بر اساس همین احتمال است.
بالابردن دست ها هنگام تکبیر
بالا بردن دست ها به هنگام گفتن هر تکبیر در نماز، سفارش خدا به پیامبر صلی الله علیه وآله:فصل لربک وانحر. «پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن!». بر اساس یک قول در آیه که بعضی احادیث منقول آن را تایید می کند.
وظیفه پیامبر خدا
پیامبر صلی الله علیه وآله، موظف به تعظیم و بزرگ شمردن خدا:وقل الحمد لله... وکبره تکبیرا. «و بگو: ستایش برای خداوندی است که نه فرزندی برای خود انتخاب کرده، و نه شریکی در حکومت دارد، و نه بخاطر ضعف و ذلت، (حامی و) سرپرستی برای اوست! و او را بسیار بزرگ بشمار». یـایها المدثر• وربک فکبر. «ای جامه خواب به خود پیچیده (و در بستر آرمیده)! •... • و پروردگارت را بزرگ بشمار». بر پایه این احتمال که تکبیر به معنای مطلق تعظیم خدا باشد.