تقدیم بیان

[ویکی فقه] تقدیم بیان به تبیین و تفصیل خطاب شرعیِ مبهم و مجمل، قبل از وقت عمل گفته می شود.
خطاب هایی که از سوی شارع مقدس برای بیان احکام شرعی صادر شده، اگر مبهم و مجمل باشد و مکلف در زمان حاجت نتواند معنای مراد را از آن درک کند، بر شارع واجب است تا قبل از فرارسیدن زمان عمل، شرایط، جزئیات و ارکان آن را برای مکلف یا مکلفان بیان کند؛ به این کار «تقدیم بیان» گویند.
مثال
برای مثال، اگر شارع در خطابی، مخاطبان را به اقامه نماز آیات مکلف سازد، ولی شرایط و اجزای آن را بیان نکند، مکلف هنگام خسوف، کسوف و... سرگردان گشته و از انجام تکلیف قطعی خود باز می ماند؛ بنابراین، به حکم عقل، بر شارع واجب است مقصود خود را قبل از فرارسیدن وقت عمل، بیان نماید و اجمال موجود را از خطاب خویش بردارد.

💡 یوهان د ویت هلندی (۱۶۲۵–۱۶۷۲ میلادی) هم بخش اول رساله‌ای که در ۱۶۵۸ چاپ کرد را به مقاطع مخروطی اختصاص داده‌است و بیضی را با روشی بدیع به عنوان مکان هندسی نقاطی با فاصلهٔ ثابت از یک خط و یک نقطه تعریف می‌کند. د ویت که تحت تأثیر دکارت بود تلاش داشت یافته‌های هندسی یونانیان را با نمادهای جبری بیان کند. بااین‌حال نقش اصلی در توسعهٔ هندسهٔ دکارتی بر عهدهٔ شاگرد دوسارگ فیلیپ دو لا هیر بود. لا هیر، در اثری که به خزانه‌دار فرانسه ژان-باتیست کولبر تقدیم شده‌است، اصول هندسی را به زبان ساده و آسان توضیح می‌دهد. هر مقطع مخروطی در فصل مخصوص خود بررسی شده‌است. بیضی به عنوان مکان هندسی نقاطی با مجموع ثابت فواصل از دو نقطه تعریف می‌شود و ویژگی‌های خط مماس، قطرهای مزدوج، و معادلهٔ آن بیان شده‌است و پس از آن بحثی در مورد مختصات دکارتی مقاطع مخروطی آمده‌است.

💡 نگفت و من بشنودم هر آنچه گفتن داشت که در بیان نگهش کرد بر زبان تقدیم