تقدس بخشی

💡 در منابع قرن ۱۹ و ۲۰ نشان داده آمده‌است که کردهای علوی منطقه درسیم از نظر اعتقادی با علویان قزلباش آناتولی بسیار متفاوت هستند. کردهای علوی همیشه قبل از طلوع آفتاب از خواب بیدار می‌شوند و به خورشید سلام می‌کنند. جشن گرفتن این روز در میان کردهای علوی نشان می‌دهد که ایمان آنها با آیین کردی ایزدی نیز مرتبط است. کردهای درسیم که با نام علوییت همچنان به عقیده خود ادامه می‌دهند و در میان آنها عقیده آنها را حق یا راه حق نامیده می‌شود، در ریشه پیوندهای محکمی با دین زرتشتی دارند تقدس آتش، توجه به کردار، گفتار و افکار مردم، پوشش زنان به سبک زرتشتی، خالکوبی روی دست و صورت. مردم. نمادهای دین زرتشتی بر روی قالی‌ها و قالی‌های آن‌ها بخشی از روابط علویان کردهای درسیم با دین زرتشتی را نشان می‌دهد.

💡 در نسخه آفریقای غربی تصوف، به گفته لیندا شویتن، نمونه‌هایی از قدیسان مجنون بخشی از مارابوتیسم هستند که در آن رفتار دیوانه و احمقانه یک مارابوت با یک بیماری روانی مقایسه می‌شد و نوعی حماقت الهی، تقدس تلقی می‌شد. با این حال، چویتن اضافه می‌کند، تصوف بر خلاف اسلام، چنین رفتار جنون‌آمیز الهی را پذیرفته‌است.

💡 برخی فرهنگ‌های قدیمی با انجام آیین‌های خاص و برگزاری مراسم‌های مذهبی، سعی در تقدس بخشی به طبیعت و عناصر چهارگانه جهان پیرامون خود داشتند.

💡 فرآیند تقدس بخشی به شخصیت‌های تاریخی در برخی جوامع، معمولاً از طریق روایت‌های افسانه‌ای و تکریم آن‌ها در کتاب‌های مذهبی و سنتی صورت می‌گیرد.

💡 جامعه با ایجاد قوانین و ارزش‌های اخلاقی مشترک، گاهی به برخی مکان‌های خاص، نوعی تقدس بخشی می‌بخشد که از هتک حرمت و تخریب آن‌ها جلوگیری می‌کند.