بیمار پرسی
لغت نامه دهخدا
بیمارپرسی. [ پ ُ ] ( حامص مرکب ) پرسش احوال بیمار، که آن را بتازی عیادت خوانند. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). عیادت. ( ناظم الاطباء ). عیادت مریض. زیارت مریض. عِیاد، عِیادَة، عُواد؛ بیمارپرسی نمودن. ( منتهی الارب ): عبدالواحد عامر گوید من و سفیان ثوری به بیمارپرسی رابعه درشدیم از هیبت او سخن ابتدا نتوانستیم کرد. ( تذکرة الاولیاء عطار ).
فرهنگ فارسی
پرسش احوال بیمار. که آنرا بتازی عیادت خوانند. عیادت. عیادت مریض.
جمله سازی با بیمار پرسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نمی پرسی نشان از حال بیمار که روزش چون و حالش بر چه سانست
💡 راست گر پرسی، شفا هم هست محتاج شفا امتحان کردم، چه بیماری که در صحّت نبود
💡 بیمار چه پرسی تو که بیمار نگشتی تیمار چه دانی تو که تیمار ندیدی
💡 در فرهنگ سنتی ما، بیمار پرسی و عیادت از افراد رنجور، یکی از مهمترین نشانههای اخلاق نیکو و مهربانی در روابط اجتماعی محسوب میشود.
💡 او هر روز پس از اتمام کار، به بیمارستان میرفت تا با بیمار پرسی و صحبت کردن با بیماران، روحیه آنها را برای بهبود تقویت کند.
💡 سنت بیمار پرسی در میان همسایهها باعث شده است که در زمان بیماری، هیچکس احساس تنهایی و بیکسی در میان جامعه پرجمعیت خود نداشته باشد.