بر طاق نهادن

بر طاق نهادن. [ ب َ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) بر طاق گذاشتن. بمرتبه اعلا رسانیدن. ( برهان ) ( مجموعه مترادفات ). رجوع به بر طاق بلند گذاشتن شود. || ترک کردن و موقوف داشتن. ( انجمن آرا ). ترک دادن و فراموش کردن. ( برهان ):
بر طاق نه هوای جهان را که در هوا
قوس قزح ز الوان صد طاق میکشد.شهاب الدین غزنوی ( انجمن آرا ).ببزم می پرستان سرکشی بر طاق نه زاهد
که میریزند مستان بی محابا خون مینا را.ملاطاهر ( ضیاء ).رجوع به طاق شود.
- بر طاق بلند نهادن؛ بر طاق بلند گذاشتن. به مرتبه اعلا رسانیدن و چیزی را کمال نمایش دادن. ( غیاث اللغات ).
|| چیزی را بر جای بلند نهادن که دست بآن نرسد. ( غیاث اللغات ). || ترک کردن و فراموش کردن. ( غیاث اللغات از برهان و بهار عجم ). بدور داشتن و فراموش کردن. ( آنندراج ).

برطاق گذاشتن بمرتبه اع رسانیدن.

💡 از اثر باشد بقای نام در عالم سلیم هر که جامی می کشد بر طاق ابروی جم است

💡 قامت خم مرکب چوگانی راه فناست عذر را بر طاق نه، چون اسب چوگانی رسید

💡 نقش سقف لاجوردت آسمان را می زند صد گره بر طاق ابرو هر زمان از نقش چین

💡 نبینم ماه نو را در خم طاق فلک هرگز اگر روزی نظر بر طاق ابروی تو اندازم

💡 ناموس مسلمانیم ای یأس نگهدار بر طاق دلم چیده تمنّا، صنمی چند

💡 دیدن آیینه را بر طاق نسیان می‌نهی گر بدانی شوق دیدارت چه با دل می‌کند