لغت نامه دهخدا
بادیه غول دار. [ ی َ / ی ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) این جهان. ( ناظم الاطباء: بادیه ). کنایه از دنیای فانی باشد. ( آنندراج ).
بادیه غول دار. [ ی َ / ی ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) این جهان. ( ناظم الاطباء: بادیه ). کنایه از دنیای فانی باشد. ( آنندراج ).
این جهان
💡 راه حق در پیش و رهبر نفس هشداری حسین منزلت پر آفتست و غول داری دیده بان