باد تنگ بسته

باد تنگ بسته. [ دِ ت َ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از اسب باشد چنانکه امیرخسرو گفته:
چو خسرو دید باد تنگ بسته
صبا را گونه گونه رنگ بسته.( از انجمن آرا ).

کانیه از اسب باشد

💡 به کرباس بر دوختش همچنان زره دربر و تنگ بسته میان

💡 به خدمت ملک آنگونه تنگ بسته میان که نیست بیم‌گشادش ز امتداد دهور

💡 یکی دیوانه چوبی بر نشسته بتگ می‌شد چو اسپی تنگ بسته

💡 همه جنگ را تنگ بسته میان بزرگان و فرزانگان و کیان

💡 سواره دلیران به پیچیده سرها پیاده یلان تنگ بسته میان‌ها

💡 خروشان و جوشان چو شیر ژیان همی تنگ بسته به ره بر میان