واژه «آیینهگون» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که برای توصیف چیزی به کار میرود که ویژگیها و حالت آیینه را دارد. این واژه از ترکیب «آیینه» و پسوند «گون» ساخته شده است که در زبان فارسی به معنای «شبیه به» یا «دارای حالت» میباشد. در معنای اصلی، آیینهگون به چیزی گفته میشود که مانند آیینه صاف، شفاف و درخشان باشد. این صفت معمولاً برای توصیف سطوحی به کار میرود که قابلیت بازتاب نور یا تصویر را دارند و براق و صیقلی هستند. در متون ادبی، «آیینهگون» اغلب برای بیان زیبایی، لطافت و شفافیت اشیاء یا حتی مفاهیم انتزاعی استفاده میشود. گاهی نیز این واژه برای توصیف آب، شیشه یا هر سطحی که حالت انعکاسی دارد به کار میرود. از نظر بلاغی، استفاده از این واژه به متن حالت تصویری و شاعرانه میبخشد و ذهن خواننده را به سمت تصویر آیینه هدایت میکند. این صفت میتواند علاوه بر ویژگی ظاهری، به پاکی و روشنی درونی نیز به صورت استعاری اشاره داشته باشد. در زبان فارسی، واژه «گون» نقش مهمی در ساخت صفات تشبیهی دارد و معنای شباهت را تقویت میکند. در نتیجه «آیینهگون» به معنای چیزی است که از نظر شفافیت، درخشندگی و صافی همانند آیینه توصیف میشود.
ایینه گون
لغت نامه دهخدا
( آیینه گون ) آیینه گون. [ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) آینه گون.
فرهنگ فارسی
( آیینه گون ) ( صفت ) مانند آیینه رخشنده صافی.
جمله سازی با ایینه گون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عکس کرده مشتری بر گنبد آیینه گون چون عروس گل که لب خنده زند بر بوستان
💡 تا فلک هر شب نماید حقه آیینه گون و اندر آن حقه هزاران زر و زیور می کشد
💡 هر سحرگه گنبد آیینه گون برداشته صد هزاران صیقل پر نور یک آه ترا
💡 آیینه گون سپهر بچندین هزار چشم جز عکس تو نظیر تو شخص دگر ندید
💡 زانکه تا بر مردم دیده عروس باغ را حقه آیینه گون جلوه دهد مشاطه وار
