ایه 1 سوره نحل

[ویکی اهل البیت] آیه 1 سوره نحل. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ أَتَیٰ أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَیٰ عَمَّا یُشْرِکُونَ
فرمان خدا (به ظهور قیامت و یا به عذاب شمشیر بر مشرکان) به زودی فرا می رسد پس (هان ای کافران، شما به تمسخر و هزل) تقاضای تعجیل آن مکنید، خدای یکتا متعالی و منزه از شرک مشرکان است.
فرمان حتمی خدا فرا رسیده است، پس خواستار شتاب در آن نباشید؛ او منزّه وبرتر است از آنچه شریک او قرار می دهند.
امر خدا دررسید، پس در آن شتاب مکنید. او منزّه و فراتر است از آنچه شریک می سازند.
فرمان خداوند در رسید، به شتابش مخواهید. او منزه است و از هر چه شریک او می سازند برتر.
فرمان خدا (برای مجازات مشرکان و مجرمان،) فرا رسیده است؛ برای آن عجله نکنید! منزّه و برتر است خداوند از آنچه همتای او قرارمی دهند!
The command of Allah is coming, so be not impatient for it. Exalted is He and high above what they associate with Him.
(Inevitable) cometh (to pass) the Command of Allah: seek ye not then to hasten it: Glory to Him, and far is He above having the partners they ascribe unto Him!

💡 6 آنچه را كه خداوند آفريده، مفيد ومبارك است. (فَواكهُ كثيرة تَاءكلون صِبغٍ)(ولى آن جا كه زيان و خرابى است، كار انسان است، چنانكه در آيه 67 سوره نحل مى خوانيم: (تتّخذون منه سكراً)شما از آن شراب درست مى كنيد)

💡 در زمـيـنـه اهـمـيـت امـانـت در جـلد سـوم تـفـسـيـر نـمـونـه صـفـحـه 432 بـه بـعـد(ذيـل آيـه 58 سـوره نـسـاء) و در جـلد هـفـتـم تـفـسـيـر نـمـونـه صـفـحـه 136(ذيـل آيـه 27 سـوره انـفـال ) و در زمـيـنـه وفـاء بـه عـهـد جـلد چـهـارم صـفـحـه 242(ذيـل آيـه يـك سـوره مـائده ) و جـلد 11 صـفـحـه 382(ذيل آيه 91 سوره نحل ) مشروحا بحث كرده ايم.

💡 اساسا قرآن هجرت را مايه پيدايش آزادى و آسايش مى داند همانطور كه در آيه مورد بحثصريحا آمده است و در سوره نحل آيه 41 نيز به بيان ديگرى اين حقيقت ذكر شده:

💡 252- اشاره است به ايه 89 از سوره نحل:((و انزلنا عليك الكتاب. و تبيانالكل شى ء... و ما بر تو قرآن را فرو فرستاديم، حالى كه روشنگر هر چيز است )).

💡 در آيه 100 سوره نحل مى خوانيم: انما سلطانه على الذين يتولونه و الذين هم بهمشركون: تسلط شيطان تنها بر كسانى است كه ولايت و سرپرستى او را نسبت به خودپذيرفته اند و آنها كه او را شريك خداوند در مساله اطاعت قرار داده اند.

💡 O تقيّه، به معناى كتمان عقيده ى حقّ از ترس آزار مخالفان و ترك مبارزه با آنان به جهت دورى از ضرر يا خطرِ مهم تر است. تقيّه، گاهى واجب و گاهى حرام است. قرآن در آيه 106 سوره نحل، درباره ى تقيّه سخنى گفته كه شاءن نزول آن عمار ياسر است.