نگاه به اسمان

[ویکی فقه] نگاه به آسمان (قرآن). نگاه به معناى نظر و دید است.
خداوند، زینت بخش برجهای آسمان، در نگاه انسانها:وَ لَقَدْ جَعَلْنا فِی السَّماءِ بُرُوجاً وَ زَیَّنَّاها لِلنَّاظِرِینَ.
حجر/سوره۱۵، آیه۱۶.
نگاه به آسمان، به منظور پى بردن به نظم و انسجام دقیق جهان آفرینش، مورد تشویق خدا:الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما تَرى فِی خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ کَرَّتَیْنِ یَنْقَلِبْ إِلَیْکَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسِیرٌ.
ملک/سوره۶۷، آیه۳.
••• نگاه به برقهاى امیدزا و خوف آفرین، از راههای خداشناسی:۱. هُوَ الَّذِی یُرِیکُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً....
رعد/سوره۱۳، آیه۱۲.
...

💡 هنگامى كه على (عليه السلام ) در جنگ صفين سرگرم نبرد با لشگريان معاويه بود درميان دو صف كارزار، حضرت به نگاه به آسمان مراقب حركت وضعيت خورشيد بود (تا دريابد چه وقت خورشيد به وسط آسمان مى رسد تا نماز ظهر خود را بخواند)

💡 يكى از دوستان مرحوم حاج ميرزا جواد ملكى تبريزى (قدّس سرّه ) مى گويد: مرحوم ملكىشبها كه براى تهجد و نماز شب به پا مى خاست، ابتدا در بسترش مدّتى با صداىبلند گريه مى كرد، سپس بيرون مى آمد و نگاه به آسمان مى كرد و آيه (إِنَّ فى خَلْقِالسَّمواتِ وَالاَرْضِ ) را مى خواند و سر به ديوار مى گذاشت و مدتى گريه مى كرد وپس از تطهير نيز كنار حوض، مدتى پيش از وضو مى نشست و مى گريست.