لغت نامه دهخدا
( آکل المرار ) آکل المرار. [ ک ِ لُل ْ م ُ ] ( اِخ ) لقب حارث بن عمروبن حجر الکندی، هیجدهمین از ملوک مَعد، جدّ امروءالقیس شاعر معروف.
( آکل المرار ) آکل المرار. [ ک ِ لُل ْ م ُ ] ( اِخ ) لقب حارث بن عمروبن حجر الکندی، هیجدهمین از ملوک مَعد، جدّ امروءالقیس شاعر معروف.
( آکل المرار ) لقب حارث بن عمرو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اِمرُؤُالقَیس فرزند حُجر (در حدود ۸۰ تا ۱۳۰ قبل از هجرت، برابر با حدود ۴۹۶ تا ۵۴۴ م)، نام کامل وی اِمرُؤُالقَیس بن حُجر بن الحارث بن عمرو بن حُجر آکل المرار بن معاویة بن ثور الکندی بود. او از قبیلهٔ آل کِنده بود.