دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اولیاءالله در قیامت (قرآن). عزت اولیای الهی در قیامت و بالارفتن آنان به سوی بهشت از برخی آیات قرآن کریم قابل برداشت است.
اذا وقعت الواقعة(هنگامی که واقعه عظیم (قیامت) واقع شود،) خافضة رافعة.((این واقعه) گروهی را پایین می آورد و گروهی را بالا می برد!) این دو کلمه دو خبر است برای ضمیری که به واقعه بر می گردد، و تقدیر کلام" هی خافضة و هی رافعة" است، یعنی قیامت خافض و رافع است. و خفض درست معنای خلاف رفع را می دهد، و اما اینکه به چه حساب قیامت پایین آورنده و بالا برنده است باید گفت که: این تعبیر کنایه است از اینکه قیامت نظام عالم را زیر و رو می کند، مثلا باطن دلها را که در دنیا پنهان بود ظاهر می کند، و آثار اسباب که در دنیا ظاهر بود، همه می دانستند آب چه اثری و آتش چه اثری دارد، در قیامت پنهان می شود، یعنی اسباب به کلی از اثر می افتد، و روابط جاری میان اسباب و مسببات به کلی قطع می گردد، در دنیا جمعی دارای عزت بودند، و آنان اهل کفر و فسق بودند، که عزتشان همه جا ظاهر بود، و همچنین جمعی دیگر یعنی اهل تقوا ذلتشان هویدا بود، ولی در قیامت اثر از عزت کفار و فساق و نشانه ای از ذلت متقین نمی ماند. (در روایتی از امام سجاد علیه السّلام کلمه «رافعه» به معنای صعود اولیاءالله به بهشت معنا شده است.)
معرفی اولیاء الله
اولیاء الله همان مؤمنان متقی و پرهیزکارند، چنانکه خداوند متعال می فرماید: «الا ان اولیاء الله لا خوف علیهم ولا هم یحزنون• الذین آمنوا وکانوا یتقون». یعنی: «آگاه باشید (دوستان و) اولیای خدا، نه ترسی دارند و نه غمگین می شوند، همانها که ایمان آوردند، و تقوای خدا پیشه کرده اند». و ایمان و تقوی، هر دو، (یعنی) عمل به اوامر الهی و رسولش صلی الله علیه وسلم و پرهیز و دوری از آنچه که خدا و رسولش از آن نهی کردند از قبیل بدعتها و خرافات و شرکیات است.هر فرد مومنی می تواند اولیاء الله باشد فرقی نمی کند عرب باشد یا عجم، عالم دین باشد یا چوپان گوسفند چران. همچنین مهم نیست در چه قرنی زندگی کند و یا چه رنگی داشته باشد. مهم عمل کردن به قرآن و سنت پیامبر علیه السّلام است وترک تمامی گناهان.