دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حزن در قیامت (قرآن). قرآن کریم قیامت را چنین توصیف شده که صحنه ای هراسناک و جایگاه حزن و اندوه برای کافران و گناهکاران است در حالی که مؤمنان، از اندوه، در قیامت مصونند.
در آیه ۲۴۷ سوره بقره آمده که قیامت، صحنه ای هراسناک و جایگاه حزن و اندوه است: «بلی من اسلم وجهه لله و هو محسن فله اجره عند ربه و لا خوف علیهم و لا هم یحزنون؛ آری هر کس که خود را با تمام وجود به خدا تسلیم کند و نیکوکار باشد پس مزد وی پیش پروردگار اوست و بیمی بر آنان نیست و غمگین نخواهند شد.»
← معیار اصلی نداشتن خوف و حزن
خداوند متعال در آیه ۲۷۴ سوره بقره بیان فرموده است که کسانی که اموال خود را شب و روز، و نهان و آشکارا، انفاق می کنن از حزن و اندوه در امان اند: «الذین ینفقون امولهم بالیل و النهار سرا و علانیة فلهم اجرهم عند ربهم و لا خوف علیهم و لا هم یحزنون؛ کسانی که اموال خود را شب و روز، و نهان و آشکارا، انفاق می کنند، پاداش آنان نزد پروردگارشان برای آنان خواهد بود؛ و نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین می شوند.»
← عدم حزن انفاق کنندگان در شب
«ان الذین ءامنوا و عملوا الصــلحـت و اقاموا الصلوة و ءاتوا الزکوة لهم اجرهم عند ربهم و لا خوف علیهم و لا هم یحزنون. کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده و نماز بر پا داشته و زکات داده اند، پاداش آنان نزد پروردگارشان برای آنان خواهد بود؛ و نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین می شوند.»
← نقطه مقابل رباخواران
...
