اوجه من فلان

[ویکی فقه] اوجه من فلان، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و از الفاظ مدح راوی می باشد.
دانشمندان علوم حدیث در مورد اصطلاح "اوجه من فلان" که از الفاظ مدح راوی است تعبیرات متفاوتی دارند که ذیلا به برخی از آن ها اشاره می شود:۱- از آن توثیق استفاده می شود؛۲- در دلالت بر توثیق از الفاظ "وجه" و "عین" قوی تر است در صورتی که مفضل علیه ثقه باشد؛۳- دلالت بر مدح بلیغ می کند در صورتی که مفضل علیه "وجه" باشد.

💡 مساءله 20 - در وصيت عهدى معتبر است: اينكه آن عملى كه بآن وصيت مى كند عملىجائز باشد و مورد غرض عقلائى نيز بوده باشد پس وصيت كردن باينكه بعد از منفلان مبلغ از مال مرا براى فلان ستمكار و يا هر ستمكار و هر قاطع طريق و يا تعمير هركليسا و يا استنساخ هر كتاب ضلالت و امثال اينها خرج كنيد وصيتى استباطل، و همچنين وصيت كردن به اين كه بعد از من فلان مبلغ ازمال مرا صرف فلان كار لغو بيهوده كنيد.

💡 پس فرمود: اى مردم من فلان پسر فلان هستم و من از حق النّاس سخت در هراسم و بهتوفيق الهى دوستى مال دنيا در دلم نيست و اهل قناعت و عزلت هستم و با اين وصف پيش آمدناگوارى برايم واقع شده كه مى خواهم امروز شما را به آن باخبر كنم و شما را ازسختى عذاب الهى و سوزش آتش جهنّم و بعضى از گزارشات (روز جزاء و قيامت ) رابه شما برسانم.

💡 گاه انسان به خود مغرور مى شود و با خود مى گويد كه من فلان كار نيك را انجام مىدهم تا گناه خود را جبران كنم، البته اگر اين كار با اتكا و توجه به خداوندمتعال باشد كاملاً بجاست، اما اگر متكى به خود ومستقل از خداوند باشد، غرورى بيش نيست كه هرگز به نتيجه نخواهد رسيد.

💡 و پیغامبر (ص) گفت: چون اللَّه تعالی بنده‌ای را دوست دارد، بجبرئیل خطاب کند که من فلان را دوست میدارم، شما که اهل آسمانهائید او را دوست دارید، اهل آسمانها او را دوست دارند، آن گه در زمین محبّت وی در دل خلق افکند تا زمینیان او را دوست دارند، و در بغض همچنین.