لغت نامه دهخدا
انگبین کاو. [ اَ گ َ / گ ُ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) محبض. چوبی که عسل به وی بیرون کنند. ( یادداشت مؤلف ).
انگبین کاو. [ اَ گ َ / گ ُ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) محبض. چوبی که عسل به وی بیرون کنند. ( یادداشت مؤلف ).
محبض ٠ چوبی که عسل به وی بیرون کنند ٠
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هر آن کاو با تو بد گوید از او امید نیکی کن که هر جا نیش زنبوری است با خود انگبین دارد