انجیر دشتی

انجیر دشتی. [ اَ رِ دَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) انجیر آدم. رجوع به انجیر آدم شود.

انجیر آدم

💡 خورموج یکی از مهم‌ترین مراکز منطقه تاریخی، فرهنگی و قومی دشتی قدیم است. محل اسکان اهالی قدیم در نخلستان‌ها و در کنار باغات، واقع در غرب خورموج کنونی (غرب جاده بوشهر کنگان) بوده که بر اساس شنیده‌ها، در آنجا دو مسجد بوده که موقعیت نسبی آن مشخص است و آثاری از آن دو موجود نمی‌باشد. یکی از آن‌ها در شمال غرب گلزار شهدا و در قطعه زمینی تحت عنوان «نیمخر» که بعضاً آن قطعه زمین را زمین مسجدی یاد می‌کنند و مسجد دیگر کمی پایین‌تر از آن در محل باغ انجیر و تل بسیار کوچک و کم ارتفاعی که آن قطعه را تحت نام «تل مسجدی» خطاب می‌نمایند که آثار کرسی و پی آن تقریباً موجود می‌باشد.

💡 این روستا چشمه‌های بسیاری دارد که گود کل و مورتک، چشمه چنار از جمله آنها می‌باشد. محصولات کشاورزی این روستا جو، گندم می‌باشد و اخیرا پسته نیز یکی از محصولات این روستا شده است. این روستا با دریاچه مهارلو چند کیلومتر بیشتر فاصله ندارد و آبهای فصلی رودخانه‌های این روستا به این دریاچه می‌ریزد. عمده دشت سروستان در جوار این روستا می‌باشد که دشتی است بی‌آب و علف که دارای پوشش گیاهی و جانوری است. روستاهای چاه انجیر، علی الدوله، قنبری، بکت، خرزهره و بیت اللهی از همسایگان این روستا می‌باشد.