لغت نامه دهخدا
انباده. [ اَم ْ دَ / دِ ] ( ص ) کسی که دارای جلال و تفاخر بیهوده باشد. ( ناظم الاطباء ). || کسی که بواسطه مکنت خود مغرور بود. ( ناظم الاطباء ).
انباده. [ اَم ْ دَ / دِ ] ( ص ) کسی که دارای جلال و تفاخر بیهوده باشد. ( ناظم الاطباء ). || کسی که بواسطه مکنت خود مغرور بود. ( ناظم الاطباء ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آنباده کن کرم که از آن هرکه مست شد یکباره پای زد بسر جان و ملک و مال