دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] امرئ القیس بن حابس، از بزرگان و شعرای قبیله کِنْدَه و صحابی پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) می باشد.
نسب وی به قبیله کنده از قبایل معروف قحطانی در یمن می رسد. زادگاه او را شهر «تِریم» حضرموت در جنوب جزیرة العرب دانسته اند. وی غیر از امرئ القیس کِنْدی شاعر مشهور عرب و صاحب یکی از معلّقات سبعه است. گویند:وی همراه قبیله خود از یمن به « ریاض » کوچ کرد.
اسلام
با ظهور اسلام و گسترش آن، همراه هیئتی از کنده به حضور پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) رسید و اسلام آورد.
بعد از پیامبر
او پس از رحلت رسول خدا بر خلاف قوم خود که مرتد شدند، بر اسلام خود پایدار ماند و قومش را انذار کرد و در نکوهش آن ها اشعاری سرود. نیز به اشعث بن قیس بزرگ کنده در مورد مخالفت با حکومت مدینه و خودداری از پرداخت زکات هشدار داد و او را از قدرت دستگاه خلافت ترساند؛ اما اشعث مغرورانه نصیحت امرئ القیس را نپذیرفت. وی همچنین با نوشتن نامه ای به ابوبکر، او را از ارتداد قبیله کنده آگاه ساخت. در جنگهای ارتداد شرکت داشت. مطابق گزارش هایی او در فتح «نُجیر» یمن عموی مرتدش را کشت و در یکی از این نبردها سِمَت فرماندهی داشت. از حضور او در جنگ « یَرْموک » و فتوحات شام نیز گزارش هایی رسیده است.براساس برخی اخبار، او پس از این فتوحات، در « بیسان » سکنا گزید؛ اما با بروز طاعون «عَمَواس» (از توابع شام بین رمله و بیت المقدس در سال ۱۸ هجری نزد قبیله اش که در این زمان به کوفه مهاجرت کرده بودند، بازگشت و تا پایان عمر در آن شهر اقامت گزید.
وفات
...
